Tamil Font Problem?

Google   www kalachuvadu.com
 

இதழ் 197, மே 2016

 

இந்த இதழின் உள்ளடக்கம் மே 15ம் தேதி வலையேற்றம் செய்யப்படும்.

தலையங்கம்: ஆலயம் தொழுவது...
மாதமுறை என்ற இயற்கைச் செயலைக் காரணம் காட்டிப் பெண்ணை விலக்குவது அவளின் பிறப்பை அவமதிப்பதாகும். இது இயற்கைக்கு எதிரான அத்துமீறல். அவளது தன்மானத்தை அழிக்கும் செயல். இந்திய அரசியலமைப்பு அதற்குட்பட்ட எல்லாக் குடிமக்களுக்கும் அவர்கள் விரும்பிய நம்பிக்கையைக் கைக்கொள்ளவும் விரும்பிய வழியில் இறைவழிபாடு நடத்தவும் உரிமை யளித்திருக்கிறது. அந்த உரிமைகளைப் பெண்களுக்கு மறுப்பது அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது. பெண்களை இரண்டாம்நிலைக் குடிமகளாகக் கருதும் போக்கு எல்லா மதங்களுக்கும் பொதுவானது.

கட்டுரை: தேர்தலில் சமூக ஊடகங்கள்
வா. மணிகண்டன்
தமிழகத்தில் வெல்லப்போகிற வேட்பாளர் யாரென்றே கணிக்கமுடியாத சூழலை உருவாக்குவதில் சமூக ஊடகங்கள் மிகப்பெரிய பங்களிப்பைச் செலுத்துவதாகத்தான் தோன்றுகிறது. ‘அவர் ஜெயிச்சுடுவாருன்னுதான் நினைச்சேன்... ஆனா வாட்ஸப்புல தோத்துடுவாருன்னு வந்துச்சு’ என்கிறார் கள். யார் எழுதியிருப்பார்கள், எந்த அடிப்படையில் எழுதியிருப்பார்கள், அதற்கான தரவுகள் என்ன என்றெல் லாம் பெரியதாக அலட்டிக்கொள்ளாத மனிதர்கள் இத்தகைய செய்திகளை முழுமையாக நம்புகிறார்கள்.

கட்டுரை: பாதரசக் குற்றம்
நித்யானந்த் ஜெயராமன்
அது நடைமுறைப்படுத்தப்படாத இடங்களிலெல்லாம் மோசமான காரியங்கள் நிகழ்ந்தன. 1984க்கும் 2001க்கும் இடையில், தமிழ்நாடு மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் கண்டும்காணாத கண்களின் கீழே, அந்த தொழிற்சாலையின் தெற்கு வேலியை ஒட்டியுள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிக்குள் ஒரு டன்னுக்கும் மேலான பாதரசம் கொட்டப்பட்டுள்ளது. 1992க்கும் 1999க்கும் இடையில், கிட்டத்தட்ட அரை டன் (440 கிலோ) பாதரசம் அடங்கிய 43 டன் பாதரசக் கழிவுகள் அங்கீகரிக்கப்படாத மறுசுழற்சியாளர்களுக்கும் குப்பை வணிகர்களுக்கும் அனுப்பப்பட்டிருக்கின்றன. பாதரசம் ஒரு சக்திவாய்ந்த நரம்பில் பரவும் விஷம். அது உணவுச் சங்கிலியில் சேர்ந்து மூளை, கல்லீரல் மற்றும் பற்களுக்கு ஊறுவிளைவித்து மனிதர்களின் உடல்நலத்தைப் பாதிக்கக் கூடியது. விழிப்புள்ள குடிமக்கள் குழு இவ்விஷயத்தை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவந்து 2001இல் அத்தொழிற்சாலையை மூடவைத்தது.

கட்டுரை: இயற்கையைப் போற்றுவோம்
சுப. உதயகுமாரன்
வாழ்வின் அனைத்து அம்சங்களிலும் இயற்கையைப் புகட்டுவது, போற்றுவது என்று முடிவெடுத்தாக வேண்டும். அப்படி செய்யும்போது இயற்கை வேளாண்மை, இயற்கை உணவு, இயற்கை மருத்துவம், இயற்கைக் கல்வி, இயற்கை வேலை என நமது வாழ்க்கையில் செயற்கையைப் புறந் தள்ளியாக வேண்டும். செயற்கை உரங்கள், இடுபொருட் கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகள் போன்றவற்றைத் தவிர்த்து, இயற்கையான வழிகளில் நிலவளத்தைப் பெருக்கி வேளாண்மை செய்வதை இயற்கை வேளாண்மை என்கிறோம். மேற்குறிப்பிட்ட நச்சுப் பொருட்கள் இல்லா உணவே இயற்கை உணவு என்றாகிறது.

முள்ளிவாய்க்கால் 7ஆம் ஆண்டு: ஆற்ற ஒண்ணா அஞர்
சேரன்
பெருந்துயரம், ஆறாத காயம், ஆற்ற முடியாத மனவடு, உளவடு என்பவற்றைக் குறிக்கும் பழைய தமிழ்ச் சொல் அஞர். எடுத்துக்காட்டாக, ‘ஊங்கு (மிக்க) அஞர் நிலையே’ என நற்றிணையிலும் (30.10), ‘ஆர உண்டு பேரஞர் போக்கி’ எனப் பொருநராற்றுப்படையிலும்(88), ‘கோடா மரைப்பின் நடுங்கஞர்’ எனக் குறளிலும் இந்தச் சொல் பயின்று வருகிறது. Trauma என்னும் ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு இணையான சொல்லாக இதனைப் பயன்படுத்தலாம் என்பது என் எண்ணம்.

முள்ளிவாய்க்கால் 7ஆம் ஆண்டு: நினைவுகளும் இலக்கியமும்
சாஷா ஈபெல்லிங்
அப்படியானால் தமிழ் இலக்கியத்தில் யுத்தம்பற்றி என்ன இருக்கிறது? இலங்கையின் அண்மைய வரலாற்றில் இருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடியது என்ன? இலங்கையைப் பற்றி எழுதும் தமிழ் எழுத்தாளர்களின் படைப்புக்களில் பல கருப்பொருட்கள் இருக்கின்றன. முக்கிய வரலாற்று நிகழ்வுகளிற்குச் சாட்சியமாதல், கூட்டு இன்னல்களை நினைவுபடுத்தல், தனிப்பட்ட துன்பங்களைப் பதிதல், யுத்தத்தின் புரியவைக்க முடியாத - எதிர்வுகூற முடியாத தன்மையைக் கருத்தாக்கம் செய்தல், இலங்கையின் உள்நாட்டு வன்முறைகளை உலகமெங்கும் நடக்கும் வன்முறைகளுடன் தொடர்புபடுத்துதல், பெண்களுக்கெதிரான வன்முறைச் சம்பவங்களைப் பதிவு செய்தல், சிங்களவர்களுக்கும் தமிழர்களுக்குமிடையே அன்பும் காதலும் உருவாவதற்கான சாத்தியங்களை உரைத்தல், இழந்த (கற்பனை செய்யப்பட்ட) சொந்த நிலத்துக்கான ஏக்கம், முஸ்லிம்களுக்கெதிரான தமிழ்த் தேசிய வன்முறை, தமிழ் அகதிகள் எதிர்நோக்கிய வன்முறை களும் சித்திரவதைகளும், அவர்கள் புதிய சூழலில் தம்மைத் தகவமைத்துக்கொள்வதில் எதிர்நோக்கும் சிரமங்கள் என்பன அவற்றில் சில.

கவிதை: அகல் விளக்கு
சேரன்
குருதிப்பணம் திரட்டி
பொய்யில் நினைவேந்தல் செய்தால்
கண்ணீர் நிறையாது
மழை பெய்து
தீபத்தை இருளாக்கும்
அலைகளிலா ஒலியில்
ஓலம் எழுந்து புலம்பெயர் உலகின்
காற்றில்
வியர்வையில்
குளிரில் கரையும்

முள்ளிவாய்க்கால் 7ஆம் ஆண்டு: பேரழிவுக்குப்பின் கவிதை?
ரோஹித் பாஷன அபேவர்தன
முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலை தொடர்பில் சிங்கள மொழியில் நிலவிய நீண்ட ‘மௌன’மானது, எவ்வளவு அநியாயங்கள் இடம்பெற்றன என்பதை அறியாத காரணத்தால் விளைந்த ஒன்றன்று. மாறாக, அது, மனிதப் படுகொலை ராணுவத்துக்கும் அதனைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அநியாயக்கார சமூகத்துக்கும் இடையில் பிரக்ஞைபூர்வமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட ஓர் உடன்பாட்டின் பிரதிபலம். யுத்த சமயத்தில் அரசின் இராணுவ சிப்பாய்க்கும் தெற்கின் பொதுப் பெரும்பான்மை சமூகத்திற்கும் இடையில் வினைத்திறன் வாய்ந்ததாய் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வேலைப் பிரிப்பின் அடிப்படையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட உடன்பாடே இதுவாகும். கற்பனைக்கெட்டாத அநியாயங்களினால் ஏற்படக்கூடிய அறவியல்சார் குற்றவுணர்வினை அப்படியே உள்ளுறுஞ்சிக்கொண்டு, அதனை அன்றாட வாழ்வில் ஒரு சாதாரணமான நிகழ்வெனக் கடந்துசெல்லக்கூடிய பொறிமுறை இந்த வேலைப்பிரிப்பினை

முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு 7ஆம் ஆண்டு கவிதை: தேசத்தைக் காதலிப்பவன்
ரோஹன பொத்லியத்த
மயிர்க் கூச்செறிகிற உடல்
உள்ளங்கால்களில் துவங்கி
உடலையே உருக்கும்
வெப்பம்
இன்னும் சில கணங்களில்
குருதி பெருக்கெடுக்கிறது
வடக்கின் பால்வெள்ளைக்
கடற்கரை மணலில்
துளித் துளியாக
விழுகிறது

வடுக்களைப் படமெடுப்பேன்
சுபத்ரா ஜெயசுந்தர
மழைக்காலத்தில் நீர்வழிகள்
நிறைந்திருந்தன.
வெடித்தன
நான் நீரைப் படமெடுப்பேன்
ஏன் குண்டுப்பொழிவில்
அது எரியவில்லை?

கண்டுகொள்ளாதிருப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காக
மகேஷ் முனசிங்ஹ
பூமி கிளர்ந்தெழ
ஆண்களின் சாம்பல்
துளிர்க்கும் தளிருக்கு உரமாகக்கூடும்
கடல்நீர் ஆர்ப்பரித்தெழ எழ
நாளையும் பெண்ணுடல்கள்
இக்கரை ஒதுங்கக்கூடும்
நாளை மறுநாளும்
அதற்கடுத்த எல்லா நாள்களிலும் கூட...

திரையின் மறுபக்கத்துக் கவிதை
டி.எம். டிம்ரான் கீர்த்தி
திரையரங்குகளில்
மதுக் கோப்பைகள் நிரம்புகின்றன
தேசப்பற்று நிரம்பி வழிகின்றது.
கொண்டாட்டத்தின் சத்தத்துக்குள்
மரணம் விழித்தெழுகிறது

மே 2009
குமாரி ஃபெர்னாண்டோ
இளமைநாட்களும்
முதுமைக்காலமும்
குரூரமான வயதென்னும் மரத்தினால்
எரிக்கப்பட்டன
ஆத்மாவையும்
உடம்பையும் நோக்கி
வேட்டைக் களத்தின்
அம்புகள் எய்யப்பட்டன

மறு விளி
ஆற்றூர் ரவிவர்மா
ஊர் முற்றங்களில்
பொங்கல் விழாக்களில்
கோலமிடுவதற்காக
நமது விரல்கள்
ஒன்றாக மடங்கி நிமிர்கின்றன.

முள்ளிவாய்க்கால் 7ஆம் ஆண்டு: யுத்த களத்திலிருந்து ஒரு சமையல் புத்தகம்
கீதா சுகுமாரன்
இலக்கியத்துடனும் கலை வெளிப்பாட்டுடனும் தொடர்பற்ற பெண்கள், குடும்பப் பராமரிப்பை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொள்ளும் பெண்கள் போரின் அவலத்தை, அதன் வன்முறையை, அதனடியில் உருவான இழப்புகளை, உளவடுவை உணவாலும் சமையற்கலையாலும் இந்த நூலில் வெளிப்படுத்துகின்றனர். முள்ளிவாய்க்காலின் இறுதிநாட்களில் அவர்கள் தொடர்ந்து இடம் பெயரும்போதும் உயிரிழப்புகளுக்கு இரையாகும்போதும் பல காலம் உணவில்லாமல் கழிந்தது நாம் அறிந்ததே,

கவிதை: நீ பாதி நான் பாதி
பெருந்தேவி
சில அபூர்வமான மதியங்களில் அவன்
உன் இடுப்பின் டயர் மடிப்புகளை எண்ணுகிறான்
வேடிக்கையாம்
உன் கன்னம் தோல்பை
கணக்காகத் தடித்திருக்கிறது

கட்டுரை: எம்.எஸ். புரிந்துகொள்ளலை நோக்கி
டி.எம். கிருஷ்ணா
எம்.எஸ்.ஸின் உருமாற்றம் நிகழ்வதற்கு அவரைப் பற்றிய சமூக நினைவுகள் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டியிருந்தன. புதிய தகவல்கள் சேர்க்கப்பட வேண்டியிருந்தன. அதாவது, அவரது படிமம், இசை ஆகிய இரு விதங்களிலும் எம்.எஸ்.ஸைப் புதிதாக வடிவமைக்க வேண்டியிருந்தது. அவரது உடையிலிருந்து தொடங்கி அவர் பாணி முற்றிலுமாக மாறியதை நம்மால் தெளிவாகக் காண முடிகிறது.

நினைவு: மூன்று நாட்டுப்புறக் கதைகளும் பார்ணியும்
கண்ணன்
இதே காலகட்டத்தில் (1993) பாம்பன்விளையில் சு.ரா. நடத்திய ஒரு சந்திப்பில் பார்ணி கலந்துகொண்டார். மதுரை வட்டத்திற்குள் சுழன்றுகொண்டிருந்த பார்ணிக்கு அங்கு மூன்று நாட்கள் நடந்த விவாதங்கள் பெரும் திறப்பாகவும் திகைப்பாகவும் இருந்தன. சற்றே நெருங்கிப் பழகவும் பல விஷயங்களை விவாதிக்கவும் தொடங்கினோம். அந்தச் சந்திப்பில் பேராசிரியர்கள் நோயல் இருதயராஜும் பூர்ணச்சந்திரனும் ‘சவால்’ கவிதையைக் கட்டுடைத்துக் காட்டினர். கட்டுடைப்புத் தொடர பல கவிஞர்கள், படைப்பாளிகள் புகைப்பிடிக்கும் சாக்கில் அரங்கிலிருந்து நழுவத் தொடங்கினர். இறுதிவரை சு.ரா. இருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். இந்த நிகழ்வு பார்ணிக்குக் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. ‘ஒரு குழந்தையைக் கண்டந்துண்டமாக வெட்டி தாய் முன்னால் தின்பது போன்றது இது’ என்றார் என்னிடம். பின்னர் மதுரையில் சந்திக்கையில், “கட்டுடைத்த ஒரு பேராசிரியருக்குக் கடிதம் எழுதி என் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தேன், இங்கத்தய விவாதங்களில் நான் தலையிடு வது முறையல்ல என்றாலும் என்னால் பொறுக்க முடியவில்லை” என்றார்.

நினைவு: இப்போதும் ஒலிக்கும் உரையாடல்
பிளேக் வெண்ட்வொர்த்
ஸ்டான்போர்டில் வசித்தபோது திரித்துவ தேவால யத்தில் வழிபட்டும் பாடியும் உரையாடியும் ஒத்த மனமுடைய நண்பர்களோடு அவர் உறவாடினார். அவரோடு கடைசியாக இருந்த ஒரு தருணத்தில் காலை உணவைச் சாப்பிட்டவாறு வ.உ.சி., சுப்பிரமணிய சிவா ஆகியோர் தூத்துக்குடியில் சொற்பொழிவாற்றிய கொந்தளிப்பான காலத்தைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். திடீரென அவருடைய உரையாடல் சமூக நீதிக்கான அறப்போராட்டம், இயேசுவின் போதனைகள், எல்லா மனிதரும் கௌரவத்தோடு வாழ வேண்டும் என்று விரும்பியவர்களோடு நேரம் செலவிட்டது ஆகியவற்றை நோக்கித் திரும்பியது. ஒடுக்கப்பட்டோருக்கு இயேசு உற்ற தோழர் என்று பார்ணி அறிந்துகொண்டார். தேவாலயத்தில் அவர் கொண்டிருந்த தொடர்பு, அவருடைய ஆன்மாவை நம்பிக்கையால் நிறைத்தது.

கதை: கழைக்கூத்தாடியின் இசை
தேவிபாரதி
ஒவ்வோர் இரவிலும் மிஸ்டர் எக்ஸ் அவளைக் கடந்துதான் கடற்கரை மணலில் பிரவேசிப்பார். முன்னிரவு சரியாக ஏழு மணிக்கு உயரமான விளக்குத் தூண்களிலிருந்து பெருகும் ஒளிப் பிரவாகத்தின் பாசிபீடித்த படுகையில் முத்தங்களைப் பரிமாறிக் கொண்டிருக்கும் ரகசியக் காதலர்களின் அந்தரங்கங்களை ஊடுருவிக்கொண்டு பீச்சின் மறுகோடியில் தன் கைத் தடியை ஊன்றி நிற்கும் காந்திசிலைவரை நடப்பார். தென்படும் ஒவ்வோர் இணையையும் கூர்ந்து கவனிப் பார். சந்தேகம் வலுக்கும்போது யாரையும் நெருங்கிச் சென்று முத்தங்களால் எச்சில்படுத்தப்பட்ட பெண்ணின் முகத்தைப் பார்ப்பதற்கு மிஸ்டர் எக்ஸ் கூச்சப்படு வதில்லை. மிஸ்டர் எக்ஸுக்கு உலகின் மிக அழகான இந்த பீச்சில் தமக்கான மஞ்சத்தை உருவாக்கிக் கொண்டி ருக்கும் அவரது காதல் மனையாளையும் அவளுடைய ரகசியக் காதலனையும் கையும் களவுமாகப் பிடிக்க வேண்டும். மிஸ்டர் எக்ஸை எல்லோருக்கும் தெரியும். மிஸ்டர் எக்ஸ் யாரையும் பதற்றமடையச் செய்வ தில்லை. யாரையும் அச்சுறுத்துவதில்லை.

கட்டுரை: பௌர்ணமி குப்புச்சாமி: தலித் வரலாறு - அறியப்படாத ஆளுமை
ஸ்டாலின் ராஜாங்கம்
பௌர்ணமியின் செயற்பாடுகளில் முக்கியமானது பௌத்த சங்கப் பணிகளாகும். அயோத்திதாசர் காலப் பௌத்தத்திற்கும் அம்பேத்கரிய பௌத்தத்திற்குமான தொடர்பையும் இடைவெளியையும் அறிந்திருந்தவர்களில் பௌர்ணமியும் ஒருவர். இவ்விரண்டு ஆளுமைகளின் பௌத்தத்தையும் இருவேறு தலைமுறைகளின் பௌத்தமாக அறிவார்த்தமான முறையில் இணைக்க முயன்றவர் இவர். அயோத்திதாசர் கால உள்ளூர்ப் பௌத்த மரபின் புலமையை உள்வாங்கி 1950க்குப் பிந்திய அடுத்த தலைமுறை அம்பேத்கரிய பௌத்த குழுக்களோடும் இயங்கினார். அம்பேத்கரின் ‘புத்தரும் அவருடைய தம்மமும்’ நூலைப் படித்துக் கூட்டங்களில் பேசத் தொடங்கிய காலத்தில் ‘அப்பாதுரையாரின் அருளறத்தையும் அயோத்திதாசரின் ஆதிவேதத்தையும்’ மட்டுமே படித்தவர்கள் எனக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார்கள்.

கடிதங்கள்
‘ஒரு கூர்வாளின் நிழலில்’ புத்தக அறிமுகம் - தெய்வீகன், நூல் வெளியீட்டுரை - சோமிதரன், எதிர்காலச் சந்ததிக்கான உரையாடல்கள் - ஜெயக்குமரன் ஆகிய மூன்றும் சில வினாக்களையும் சிந்தனைகளையும் எழுப்புகின்றன. இந்த நூல் முக்கிய வரலாற்று ஆவணம் என்கிறார் நூல் வெளியீட்டுரையில் சோமிதரன். இலங்கை ராணுவத்தால் 30 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக வெல்ல முடியாத அளவு வீரச் செறிவுடன் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்த அமைப்பாகிய தமிழ் ஈழ விடுதலைப் புலிகளை இந்தியா, அமெரிக்கா, சீனா, இஸ்ரேல் முதலான நாடுகள் இலங்கை இராணுவத்துக்கு வழங்கிய போர்த்தளவாட ஆயுதங்கள், ராடார், புலனாய்வு என்று முழு ஒத்துழைப்பு, புலிகளுக்கு ஆயுதங்கள் கொண்டு வந்த கப்பல்களை இலங்கை அரசு மூழ்கடிப்பதற்குத் தேவையான உதவிகள் என்று செயலற்றுப் போகச் செய்ததையெல்லாம் எழுதாமல், நிராயுதபாணியாகக் கையறு நிலையில் விடப்பட்ட புலிகளின் தலைவரை மட்டும் குறை கூறி எழுதப்பட்டுள்ள நூலை முக்கிய வரலாற்று ஆவணம் என்று எப்படிச் சொல்லலாம்?

மதிப்புரை: குறத்தியாற்றில் ஒரு பயணம்
சுபாஷினி (லியோன்பெர்க், ஜெர்மனி)
செம்பேட்டுக் கிழவனும் பித்தன் கண்ணாயிரமும் தங்கள் பங்கை சுவாரசியமாகச் சொல்லிவிட்டு, கதை கேட்போரை ஏங்கவைத்து எதிர்பார்ப்பினை உருவாக்குகின்றனர்.செம்பேட்டுக் கிழவனிடம் கதை கேட்க வந்து நிற்கும் சிறுசுகளும் பெரிசுகளும் காட்டும் ஆர்வம் கிழவரை அசைக்கவில்லை. தான் நினைக்கும்போதுதான் கதையைச் சொல்வேன் என்னும் கிழவரின் பிடிவாதம், கதை சொல்வதிலும்கூட கால நேரம் உண்டு என்பதையும், கதைசொல்லி மனம் வைத்தால்தான் கதை சொல்லுதல் நிகழும் என்பதையும் காட்டுவதாக அமைகின்றது. ஒரு கதை சொல்லுதல் என்பது உளவியல் ரீதியான இயக்கம். அந்த இயக்கம் கதையில் தோய்ந்து கதாமந்தர்கள் தங்கள் பணியைச் செய்ய முயலும் தக்க சமயமானது கதை சொல்லியின் உள்ளத்தில் உருவாகும்போதுதான் இயக்கத்தின் தொடக்கம் எழுச்சிபெறும். அது நிகழும்வரை கதாமாந்தர்கள் உறைந்து நிற்பதுதான் உண்மை. இயக்கம் தொடங்கியதும் கதையின் வேகம் கூடக்கூட கதாமந்தர்களின் நடவடிக்கைகள் நிகழ்வதும் அதில் கதை கேட்போர் லயித்துப்போய்த் தன் சுயத்தை மறந்து கதையில் கலப்பதும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்தவை.

மதிப்புரை: நூல்கள் நான்கு
அ.கா. பெருமாள்
மகாத்மா காந்திக்கும் அம்பேத்கருக்கும் இடையே 1932 செப்டம்பர் 24இல் புனா ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. உண்மையில் ஒப்பந்தத்தில் காந்தி கையெழுத்திடவில்லை. அவர் விருப்பப்படி ராஜாஜி எனச் சிலர் கையெழுத் திட்டனர். ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் சார்பாக அம்பேத்கர் எனச் சிலர் ஒப்பமிட்டனர். இந்தப் புனா ஒப்பந்தத்தின் பேரில்தான் தொடர்ந்து காந்தியின் மேல் குற்றச்சாட்டு களும் விமர்சனங்களும் வைக்கப்பட்டன. இந்த விஷயத்தை 30 அத்தியாயங்களில் சுருக்கமாக ஆழமாக இப்புத்தகம் விவரிக்கிறது. ஆழ்ந்த படிப்பு, சரியான புரிதல், வெறுப்பில்லா நிலை என மூன்றும் நூலாசிரியருக்கு இருப்பதால் புனா ஒப்பந்தம் பற்றிச் சரியான முடிவை இந்நூலில் சொல்ல முடிந்திருக்கிறது.

மதிப்புரை: எளியவர் அரியவர் பெரியவர்
களந்தை பீர்முகம்மது
குமரி மாவட்ட்த்தின் கொடிக்கால் கிராமத்தைச் சேர்ந்த செல்லப்பா ஒரு காலத்தில் குமரி மாவட்டக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் செயலாளராகச் செயல்பட்டவர். தலித்தாகப் பிறந்து அவர் இந்த உயர்நிலையை எட்டினார். செல்லப்பாதான் பின்னர் சேக் அப்துல்லாஹ் என்று மாறினார். சாதீயத்தை உதறாத ஒரு மண்ணில் தன் தகுதிகள், செயல்பாடுகள் மூலம் அவர் அன்று எட்டிப்பிடித்த உயர்நிலையை இன்னமும் பேணிக்காத்து வருகிறார். மதம் மாறிவிட்டாலும் சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பினரோடும் அவருக்குள்ள நெருக்கம், அன்பு ஆகியன மாறாமல் அவரை இம்மாவட்டத்தின் நிரந்தரச் செயற்பாட்டாளராக ஆக்கிவைத்துள்ளன. குமரி மாவட்டத்தைத் தமிழகத்துடன் இணைக்கப் பாடுபட்ட தியாகிகளில் அவரும் ஒருவர். எனவே, மாவட்டம் தன் சிறப்புகளால் தலைநிமிரும்போது அதில் சேக் அப்துல்லாஹ்வின் ஆகிருதியும் சேர்ந்தே நிமிரும்.