திருப்புமுனைத் தருணம்
வென்றவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இல்லை. தோற்றவர்கள் உற்சாகமாக இருக்கிறார்கள். இதுதான் இந்தத் தேர்தல் முடிவு நிகழ்த்தியுள்ள ஆச்சரியம். மீண்டும் அறுதிப் பெரும்பான்மையோடு மோடி தலைமையில் ஆட்சி அமைந்தால் என்ன நடக்குமோ என்று அஞ்சியவர்கள் ஆசுவாசமடைந்திருக்கிறார்கள். நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடக்கூடிய அளவுக்குச் சூழ்நிலை மாறிவிடவில்லை என்றாலும் சற்றேனும் ஆசுவாசம் கொள்ளவும் நாளைய வாழ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளவும் வாய்ப்பு உருவாகியிருக்கிறது. 400ஐத் தாண்டுவோம் என்னும் உரத்த பிரகடனத்தோடு தொடங்கிய ஆளுங்கட்சியின் அதிரடியான பரப்புரை, கூட்டணியை வெற்றிபெறவைத்தமைக்கு நன்றி என்னும் அடங்கிய குரலாக முடிவுக்கு வந்தது. ஒற்றைக் கட்சியின் தனிப்பெரும்பான்மை ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து மீண்டும் கூட்டணி அரசின் காலகட்டத்தைத் தொடங்கிவைத்திருப்பது 18ஆவது மக்களவைத் தேர்தலின் ஆகப்பெரிய விளைவு என்று சொல்லலாம். கூட்டணி என்றாலே பலவீனமான தலைமை, நாட்டுக்குக் கேடு எனப் பரப்புரை செய்துவந்த பாஜக இன்று இரண்டாவது நாக்குடன் பேசுகிறது. அறுதிப் பெரும்பான்மை, பெரும்பான்மைக்குத் தேவையானதைவிடவும் கூடுதலான வலிமை ஆகியவற்றின் மூலம் பாஜக செய்துவந்தவை, செய்யத் திட்டமிட்டவை அனைத்தும் இனிப் பின்னடைவைச் சந்திக்கும் என்பது பெரும் ஆறுதல். வரும் ஆண்டுகளில் மேலவையிலும் பாஜக தன் பலத்தை இழக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது.
ஒற்றைக் கட்சியின் அபரிமிதமான பெரும்பான்மை பலம் ஜனநாயக அமைப்புக்குள்ளேயே சர்வாதிகாரத்தை அமல்படுத்தும் சூழலை உருவாக்கிவிடக்கூடியது. இவ்விஷயத்தில் கடந்த பத்தாண்டுக் கால அனுபவம் மேலும் மோசமடைந்துவிடுமோ என்னும் அச்சம் அதிகரித்துவந்த நிலையில் இந்தத் தேர்தல் முடிவு முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்திருக்கிறது. சர்வாதிகாரத்துக்கு எதிராகவும் பன்மைத்துவத்துக்கு ஆதரவாகவும் சூழலை அது மாற்றியமைத்திருக்கிறது. அந்த வகையில் 2024 தேர்தலைத் திருப்புமுனை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
மதவாதம், சாதிக் கணக்குகள், வளர்ச்சித் திட்டங்கள், நலத்திட்டங்கள், எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள்மீது அவதூறுப் பிரச்சாரம், ஊடகங்கள் முழுமூச்சாக மேற்கொண்ட மோடி ஆதரவுப் பிரச்சாரம், ஆர்.எஸ்.எஸ்.ஸின் ஆதரவு, அபரிமிதமான பணபலம், களத்தில் நுட்பமாகவும் ஆழமாகவும் பணிபுரிதல் முதலானவை பாஜகவின் தேர்தல் வியூகத்தின் கூறுகள். அமலாக்கத் துறை போன்ற அமைப்புகள் மூலம் எதிர்க்கட்சிகளை வழிக்குக் கொண்டுவருதல், சிபிஐ, தேர்தல் ஆணையம்போன்ற அமைப்புகளைத் தன் கிளை அமைப்புகளாக நடத்தி அதிகபட்சப் பலன்களைப் பெறுதல் ஆகியவையும் அதன் செயல்பாடுகளில் முக்கிய அம்சங்கள். இவற்றையெல்லாம் மீறி இந்தத் தேர்தலில் பாஜக தனிப்பெரும்பான்மை பெற இயலாத நிலைக்கு வந்திருக்கிறது.
தொடக்கத்தில் தடுமாறினாலும் விரைவில் சுதாரித்துக்கொண்ட எதிர்க்கட்சிகள் துடிப்பான சவாலைக் களத்தில் முன்வைத்தன. மரபார்ந்த ஊடகங்களின் ஒற்றைக் குரலைத் தாண்டிச் சமூக ஊடகங்களில் ஒலித்த சுதந்திரமான குரல்கள் மக்கள் கருத்தின் மீது தாக்கம் செலுத்தின. அரசியல் சாசனம், இட ஒதுக்கீடு, பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினருக்கு அதிகாரமளித்தல், அனைத்து மட்டங்களிலும் சமத்துவம், மத நல்லிணக்கம், வேலைவாய்ப்பு, வேளாண்மை போன்ற மிக அடிப்படையான, முக்கியமான பிரச்சினைகளைக் காங்கிரஸ் விவாதப் பொருளாக்கியது. மு.க. ஸ்டாலின், மமதா பானர்ஜி, அகிலேஷ் யாதவ், அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் போன்ற மாநில அளவிலான தலைவர்கள் அயராமல் களத்தில் நின்று போராடினார்கள். இவை அனைத்தும் இணைந்து பாஜகவுக்கு இந்தப் பின்னடைவைப் பரிசளித்திருக்கின்றன.
எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களைச் சிறையில் அடைத்தல், காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வந்தால் உங்கள் சொத்தைப் பிடுங்கி முஸ்லிம்களுக்குக் கொடுத்துவிடும், அயோத்தி ராமர் கோயிலை மூடிவிடும் என்பதுபோன்ற வகுப்புவாதப் பேச்சுக்கள், கடைசிக் கட்டத்தில் பிரச்சாரம் முடிவுக்கு வந்த பின்னர் மேற்கொண்ட தியானப் பிரச்சாரம் உள்பட மோடியும் பாஜகவும் தங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துவிட்டார்கள். கடந்த தேர்தலின்போது நிகழ்ந்த புல்வாமா போன்ற அதிரடிகள் மட்டுமே இந்த முறை அரங்கேறவில்லை. மோடியின் பிரச்சாரத்திற்கு வசதியாகத் தேர்தல் தேதிகளை முடிவுசெய்வதிலிருந்து, அம்பானியும் அதானியும் லாரி லாரியாகக் காங்கிரஸுக்குப் பணம் தருகிறார்கள் என்று பிதற்றுவதுவரை எல்லா அஸ்திரங்களையும் பாஜக பிரயோகித்துவிட்டது.
பாஜகவுக்குப் பெரும்பான்மை கிடைக்காது என்று யோகேந்திர யாதவ் போன்று சில அரசியல் நோக்கர்கள் கூறிவந்தாலும் கருத்துக் கணிப்புகள், வாக்குக் கணிப்புகள் ஆகியவை மீண்டும் பாஜகவின் அசுரப் பெரும்பான்மை ஆட்சி என முழங்கின. பாஜகவும் அந்த நம்பிக்கையிலேயே இருந்தது தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆட்சியை அமைக்கும் நிலை வந்தபோதும் பாஜகவினர் முகங்களில் படர்ந்திருந்த சோகத்தின் நிழலே அக்கட்சியினரின் மனநிலையைத் தெளிவாகக் காட்டிவிட்டது. எதிர்க்கட்சிகளின் தீவிரமான உழைப்பும் வாக்காளர்களின் விழிப்புணர்வும் சேர்ந்து பாஜகவுக்குக் கசப்பு மருந்தைத் தந்திருக்கின்றன. இந்திய அரசியலில் பன்முகத்தன்மையைத் தவிர்க்கவே முடியாது என்னும் மிக முக்கியமான பாடத்தைப் புகட்டியிருக்கின்றன.
அடக்க ஆளில்லாத முரட்டுக் குதிரையாக எகிறிக்கொண்டிருந்த மோடி - அமித் ஷாவிற்கு வாக்காளர்கள் ‘கூட்டணி ஆட்சி’ என்னும் கடிவாளம் போட்டுவிட்டிருக்கிறார்கள். நிதீஷ் குமார், சந்திரபாபு நாயுடு போன்ற கூட்டாளிகளின் கருத்தையும் விருப்பத்தையும் கேட்ட பிறகே முக்கியமான முடிவுகளை எடுக்க முடியும். மொத்தக் கூட்டணியும் சேர்ந்தாலும் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மை இல்லாததால் எதிர்க்கட்சிகளைக் கிள்ளுக்கீரையாகக் கருதும் அணுகுமுறையும் இனித் தொடர முடியாது. நாடாளுமன்றத்தையும் சட்டமியற்றும் நடைமுறைகளையும் தலைமை நீதிபதி நியமனம்போன்ற முக்கியமான செயல்பாடுகளையும் முன்புபோலத் தன்னிச்சையாக மேற்கொள்ள முடியாது. நாடாளுமன்றக் குழுக்கள் ஆளுங்கட்சியின் பிரிவுகள்போலச் செயல்பட முடியாது. பாஜக எதிர்பார்த்த ஜனநாயக முறையிலான சர்வாதிகாரத்திற்கு வெகு தொலைவில் மக்கள் அக்கட்சியை நிறுத்தியிருப்பதே ஆறுதலளிக்கும் அம்சம்.
எனினும், இந்தத் தோல்வியை பாஜகவின் வீழ்ச்சியாகக் கருத முடியாது என்பது வெளிப்படையான உண்மை. பாஜகவின் ஒட்டுமொத்த வாக்கு விகிதம் கடந்த முறையைக் காட்டிலும் ஒன்றரை விழுக்காடு மட்டுமே குறைந்திருக்கிறது. 2019இல் அறுதிப் பெரும்பான்மை பெற்றிருந்த ஆட்சியின் உதவியுடன் தேர்தல் களத்தில் பாஜக வெளிப்படுத்திய பரப்புரைத் திறனின் உச்சத்தை இந்தத் தேர்தலில் பார்த்தோம். இதை மீண்டும் ஒரு முறை நிகழ்த்த வேண்டுமானால் அவர்களுக்கு மீண்டும் ஒரு மோடியும் அதே அளவுக்குப் பெரும்பான்மையும் இணக்கமான ஊடகங்களும் வேண்டும். இந்தத் தேர்தலில் வலுவிழந்த மோடி மந்திரம் மீண்டும் 2019இன் வலிமையை எட்டும் வாய்ப்பு குறைவு. அவரைப் போல இன்னொரு தலைவரை அடையாளம்கண்டு முன்னிறுத்தக் குறைந்தது பத்து ஆண்டுகளாவது தேவைப்படும். அறுதிப் பெரும்பான்மை இல்லாத நிலையில் கூட்டணிக்குள் புதிய கூட்டாளிகளை இழுப்பது கடினம். ஊடகங்களும் முழுப் பணிவைக் காட்ட வாய்ப்பில்லை என்பதற்கான அறிகுறிகள் ஏற்கெனவே தெரியத் தொடங்கிவிட்டன.
மறுபுறம் காங்கிரஸ் எழுச்சி பெற்றிருக்கிறது. ராகுல் காந்தி, பிரியங்கா காந்தி போன்றவர்களின் பரப்புரை ஆற்றல் கணிசமாக வலுப்பெற்றிருக்கிறது. பாஜக முன்வைக்கும் சொல்லாடல்களுக்கும் கதையாடல்களுக்கும் மற்றவர்கள் பதில் சொல்லிக்கொண்டிருந்த நிலை மாறி, அரசியல் சாசனம், இட ஒதுக்கீடு, சகல மட்டங்களிலும் சமத்துவம் போன்றவற்றில் காங்கிரஸ் முன்வைத்த சொல்லாடல்கள் தேர்தல் பரப்புரையின் மையமாக அமைந்தன. உ.பி., மேற்கு வங்கம், பஞ்சாப், மகாராஷ்டிரம், தில்லி, பிகார் ஆகிய மாநிலங்களில் எதிர்க்கட்சிகள் தங்கள் பொது எதிரி யார் என்பது குறித்த புரிதலுடன் ஒருங்கிணைந்து போரிட்டன. பிகார் போன்ற சில மாநிலங்களில் எதிர்க்கட்சிகள் எதிர்பார்த்த முடிவை எட்ட முடியாமல்போனாலும் இந்த ஒருங்கிணைவு எதிர்காலத்துக்கான நல்ல அறிகுறியாகத் தெரிகிறது.
குறிப்பாக, உத்தரப் பிரதேசத்தில் பாஜகவுக்கு விழுந்த அடி பல விதங்களிலும் முக்கியமானது. மதவாதம், சாதியச் செயல்திட்டங்கள், அதிரடியான ஆளுமைகளை முன்னிறுத்தும் அரசியல், அராஜக ஆட்சிமுறை, வன்முகத்தை மறைத்து வளர்ச்சியை முன்னிறுத்தும் பரப்புரை ஆகிய அனைத்தையும் மீறி இந்தியாவின் பெரிய மாநிலம் பாஜகவை நிலைகுலையச் செய்திருக்கிறது.
இந்தத் தேர்தலில் பாஜகவைப் பின்னடையச் செய்தவர்களில் முக்கியமானவர்கள் துருவ் ராத்தி, ரவிஷ் குமார், அஜித் அஞ்ஜும், அபிசார் ஷர்மா, பிரக்ஞா வியாஸ், கும்கும் பின்வால், சாக் ஷி ஜோஷி, அஷோக் வாங்கடே, புண்ய பிரசுன் வாஜ்பேயி, ஆசுதோஷ் போன்ற யூடியூப் நட்சத்திரங்கள். எந்த அமைப்பின் பின்புலமும் இல்லாமல் சமூக ஊடகத்தின் அபாரமான சாத்தியப்பாட்டினை இவர்கள் சிறப்பாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். தேர்தல் முடிவுகள் வரும்வரை மோடி விசுவாச கீதம் இசைத்துக்கொண்டிருந்த மைய நீரோட்ட ஊடகங்களின் தாக்கத்தைக் காட்டிலும் இதுபோன்ற தனிநபர் ஊடகங்களின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்தது கட்சிகளுக்கும் ஊடகங்களுக்குமான முக்கியமான பாடம்.
தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை சட்டமன்றத் தேர்தலில் 200 இடங்களை இலக்காகக்கொள்வோம் என்று முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் கூறத் தொடங்கியிருக்கிறார். அந்த அளவுக்குத் தமிழக-புதுச்சேரித் தேர்தல் முடிவுகள் திமுக கூட்டணியின் தன்னம்பிக்கையைக் கூட்டியிருக்கின்றன. மற்ற மாநிலங்களோடு ஒப்பிடுகையில் தமிழகத்தில் அனைத்து இடங்களையும் திமுக கூட்டணி வென்றிருப்பது மகத்தான சாதனை.
வெற்றி ஒருபுறம் இருக்க, காங்கிரஸுக்கு இதர மாநிலங்களில் இருந்த பதற்றமோ நிச்சயமின்மையோ பேச்சுவார்த்தையில் சிக்கலோ தமிழகத்தில் இல்லை. தமிழகத்தில் கூட்டணியின் தலைமையில் இருந்த திமுக காங்கிரஸை எந்த விதத்திலும் சங்கடப்படுத்தாமல் பாஜகவை வீழ்த்த வேண்டும் என்னும் இலக்கில் உறுதியாக இருந்தது. தமிழகத்தில் இத்தகைய வலுவான கூட்டணி அமைந்தது காங்கிரஸுக்குப் பெரும் ஆசுவாசத்தையும் பிற மாநிலங்களில் கூட்டணி அமைவதற்கான அடிப்படையையும் அளித்திருக்கிறது.
40க்கு 40 என்பது பெரும் சாதனைதான் என்றாலும் இதைக் கொண்டு திமுக கூட்டணி அதீத தன்னம்பிக்கை பெற்றுவிட முடியாது. திமுக கூட்டணி பெற்றுள்ள வாக்குகள் 46.97 விழுக்காடு. ஆனால் அதிமுக கூட்டணி, பாஜக கூட்டணி இரண்டும் பெற்ற வாக்குகளைக் கூட்டினால் திமுகவின் வாக்குகளுக்கு நெருக்கமாக வருகிறது (23.05+18.28 = 41.33). அப்படியும் திமுக கூட்டணி முன்னிலை பெற்றிருக்கும் என்றாலும் ஒருங்கிணைந்த கூட்டணி என்னும் வலிமையும் ஒரு சில தொகுதிகளில் இதர கட்சிகளுக்குக் கிடைக்கும் கூடுதல் வாக்குகளும் சேர்ந்து திமுக கூட்டணி முழு வெற்றி என்னும் நிலையிலிருந்து சரிந்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. பாஜகவின் வாக்கு சதவீதமும் கணிசமாக அதிகரித்திருப்பதைப் பார்க்கும்போது அடிமட்டத்தில் மேலும் ஆழமாக வேலைசெய்ய வேண்டிய தேவை இருப்பதைத் திமுக கூட்டணிக் கட்சிகள் உணர வேண்டும்.
சிகரத்திலிருந்து சரிந்தாலும் பாஜகவின் வீழ்ச்சி ஆரம்பமாகிவிட்டது என்று கூறிவிட முடியாது. மோடிக்குக் கூட்டணி ஆட்சி புதிது என்றாலும் பாஜகவுக்குப் புதிதல்ல. தேர்தல் பின்னடைவின் அதிர்ச்சியிலிருந்து சுதாரித்துக்கொண்டு நிலைப்படுத்திக்கொள்வது பாஜகவுக்கு இயலாத காரியமல்ல. தெலுங்கு தேசமும் மதச்சார்பற்ற ஜனதா தளமும் தவிர்த்து தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் 265 எம்.பி.க்கள் இருக்கிறார்கள். எந்தக் கூட்டணியிலும் இல்லாத எம்.பி.க்கள் 15 பேர் உள்ளனர். இவர்களில் சிலரைத் தன் பக்கம் இழுத்துத் தனிப்பெரும்பான்மை பெறுவது பாஜகவுக்குக் கைவந்த கலை. அறுதிப் பெரும்பான்மையின் அதீதமான சாதகங்கள் இருக்காது என்றாலும் பெரும்பான்மையின் ஆசுவாசம் கிடைத்துவிடும்.
இடங்கள் குறைந்து வலிமை குன்றியிருந்தாலும் வாக்குகள் பெரிதாகக் குறையவில்லை என்பது வாக்காளர்கள் மத்தியில் பாஜகவின் அடித்தளம் ஆட்டம்கண்டுவிடவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. கிட்டத்தட்ட நூறாண்டுக் காலம் இந்துத்துவ அமைப்புகள் மேற்கொண்ட இடையறாத உழைப்பின் காரணமாக இந்துக்களில் கணிசமான பகுதியினர் – எழுத்தாளர் பேயோனின் சொல்லைக் கடன்வாங்கிச் சொன்னால் – ‘இந்து முந்துதல்’ மனநிலைக்கு ஆளாகியிருப்பதைக் கண்கூடாக உணர முடிகிறது. “இந்துக் களை அரசியல்மயமாக்குவோம்; அரசியலை இந்துமயமாக்கு வோம்” என்று 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வினாயக தாமோதர சாவர்க்கர் முன்வைத்த செயல்திட்டத்தை பாஜக உள்ளிட்ட இந்துத்துவ அமைப்புகள் கடும் உழைப்பினாலும் பரப்புரை வியூகங்களின் வலிமையாலும் ஓரளவேனும் நிறைவேற்றியிருக்கின்றன. இந்நிலையில் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய இந்தியாவை விரும்பும் கட்சிகளும் அமைப்புகளும் தனிநபர்களும் தேர்தல் களத்தைத் தாண்டியும் யோசிக்கவும் செயலாற்றவும் வேண்டும். அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் பல விதங்களிலும் வலுக்குறைந்த பாஜகவின் ஆட்சி என்னும் சாதகத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு சகல தளங்களிலும் நல்லிணக்கம் சார்ந்த அரசியலைத் தீவிரமாக முன்னெடுப்பதே மக்களவைத் தேர்தல் முடிவுகளின் ஆகச் சிறந்த விளைவாக இருக்க முடியும்.